Archive

Archive for the ‘મુકેશ માલવણકર’ Category

દીકરી મારી લાડકવાયી – મુકેશ માલવણકર

July 4, 2012 Leave a comment

દીકરી મારી લાડકવાયી લક્ષ્મીનો અવતાર,
એ સૂએ તો રાત પડે ને જાગે તો સવાર,
દીકરી મારી…

દીકરી તારા વ્હાલનો દરિયો જીવનભર છલકાય,
પામતા જીવન માત-પિતાનું ધન્ય થઈ જાય,
એક જ સ્મિતમાં તારા ચમકે મોતીડાં હજાર,
દીકરી મારી…

ઢીંગલા સાથે રમતી ઢીંગલી જેવું મારું બાળ,
રમતા થાકીને ભૂખ લાગે તો ખીર રાખું તૈયાર,
રૂપમાં તારા લાગે મને પરીનો અણસાર,
દીકરી મારી…

કાળી ઘેલી વાણીથી ઘર ઘૂઘરો થઈ ને ગુંજે,
પા-પા પગલી ચલાવતા બાપનું હૈયું ઝૂમે,
દીકરી તું તો માત-પિતાનો સાચો છે આધાર,
દીકરી મારી…

હૈયાના ઝૂલે હેતની દોરી બાંધી તને ઝૂલવું,
હાલરડાની રેશ્મી રાજી તને હું ઓઢાડું,
પાવન પગલે તારા મારો ઉજળો છે સંસાર,
દીકરી મારી…

– મુકેશ માલવણકર

Advertisements

શાને જુદાઈમાં – મુકેશ માલવણકર – મનહર ઉધાસ

April 29, 2011 Leave a comment

શબ્દો – મુકેશ માલવણકર
આલ્બમ – આલાપ
સ્વર – મનહર ઉધાસ



શાને જુદાઈમાં જાય જનમારો… (૨)
ચાલ ભુલી જઈએ, એવું માની લઈએ… (૨)

થોડો વાંક તારો ને, થોડો વાંક મારો…
શાને જુદાઈમાં જાય જનમારો…

સાથે ગાળેલી એક-એક ક્ષણને, ભુલવી છે તોયે ભુલાયના… (૨)

પુછવા ચાહિયે હાલ દિલના, કોઈને તો પુછ્યું પુછાયના…
હાથને સોંપી, પાર રે ઊતરી, શાને છોડ્યો તો કિનારો…

શાને જુદાઈમાં જાય જનમારો…

થોડી જીદને, થોડા અભિમાનમાં, આપણેતો કેટલુંયે ખોયું… (૨)
પાણી વિણ લીલું ઝાડ કરમાતું, આપણે તો જુદાઈમાં જોયું…

પડછાયો છોડી, રહ્યા રણમાં દોડી, ખોયો હૈયાનો ઉતારો…

શાને જુદાઈમાં જાય જનમારો… (૨)
ચાલ ભુલી જઈએ, એવું માની લઈએ… (૨)