Archive

Archive for the ‘નિમિશા મિસ્ત્રી’ Category

જીંદગી કેટલી નિરસ હતી – નિમિશા મિસ્ત્રી

February 1, 2013 Leave a comment

ઝંખના પ્યાસી મનમાં, વરસોના વરસ હતી,
તુજ વિના સજના જીંદગી કેટલી નિરસ હતી…

અમે હતાં પથ્થર સમ, સ્પર્શે તારા હેમ થયા,
તેં વહાવી અમ સુધી, એ ઊર્મિઓ પારસ હતી…

તારું દુઃખ હળવું કરી શકું, મારું ક્યાં ગજુ હતું?
મને તો તારા હોઠ પર ના સ્મિતની તરસ હતી…

રીસામણાં ને મનામણાં, થયા’તા આપણી વચ્ચે,
જાણી વાત જે જગતે, એ તો અરસ પરસ હતી…

તુજ આવવાથી વહેતી થઇ ઉર્મિઓ ‘નિમિશા’,
એ ઊર્મિઓ મુજ હૈયામાં તુજ ની જણસ હતી…

– નિમિશા મિસ્ત્રી

Advertisements

મનન છોડવું નથી – નિમિશા મિસ્ત્રી

December 27, 2012 Leave a comment

ઘણું મંથન કરવું છે, મનન છોડવું નથી,
વિષ મળે યા અમૃત, મુખ મોડવું નથી…

જીવન છે કુરુક્ષેત્ર, આપણે જ કૌરવ-પાંડવ,
અધર્મથી લડીશું, હવે કુરુક્ષેત્ર છોડવું નથી…

એની નિયતી મુજબ એ ખુદ ખરી જશે,
હાથે કરી મારે એકે ફૂલ તોડવું નથી…

સપનામાં બીજ હોય છે હકીકતનું ઘણીવાર,
એકેય નાજુક સ્વપ્ન હવે રોળવું નથી…

મન છે દર્પણ સમ, ઠેસ લાગતાં જ તુટે,
સંજોગોના પથ્થરથી એ દર્પણ ફોડવું નથી…

પડઘાય છે શહેરમાં કઇં કેટલા અવાજો,
કર મૌનથી સંવાદ નિમિશા કંઈ બોલવું નથી…

– નિમિશા મિસ્ત્રી