Archive

Archive for the ‘જયંત પાઠક’ Category

મારે જવું નથી – જયંત પાઠક

July 9, 2014 Leave a comment

એ ના સળંગ હોય તો મારે જવું નથી,
રસ્તાને અંત હોય તો મારે જવું નથી…

બોલાવતું બધુંય ગામ તોય એમની,
ખડકી જ બંધ હોય તો મારે જવું નથી…

પૃથ્વીની જેમ એમના દરિયાવ દિલમાં,
નોખા જ ખંડ હોય તો મારે જવું નથી…

ખારું ઝરણ થઈને તો નીકળ્યો છું આંખથી,
ખારો જ અંત હોય તો મારે જવું નથી…

હું ચાલું તો ચાલે ને અટકું તો ઊભો રહે,
એવો જ પંથ હોય તો મારે જવું નથી…

Advertisements

માણસ છે! – જયંત પાઠક

March 21, 2013 Leave a comment

રમતાં રમતાં લડી પડે ભૈ, માણસ છે!
હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસ છે!

પહાડથી એ કઠ્ઠણ મક્કમ, માણસ છે!
દડ દડ દડ દડ દડી પડે ભૈ, માણસ છે!

ચંદર પર ચાલે ચપચપ, માણસ છે!
ને બે ડગલે ખડી પડે ભૈ, માણસ છે!

સૂર્યવંશીનો પ્રતાપ એનો, માણસ છે!
ભરબપ્પોરે ઢળી પડે ભૈ, માણસ છે!

પૂજવા ઝટ થયા પાળિયા, માણસ છે!
ટાણે ખોટ્યું પડી, પડી ભૈ, માણસ છે!

– જયંત પાઠક

માણસ છે – જયંત પાઠક

January 30, 2012 Leave a comment

રમતાં રમતાં લડી પડે ભૈ, માણસ છે,
હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસ છે…

પહાડથીયે કઠ્ઠણ મક્કમ માણસ છે,
દડદડ દડદડ દડી પડે ભૈ, માણસ છે…

ચંદર ઉપર ચાલે ચપચપ, માણસ છે,
ને બે ડગલે ખડી પડે ભૈ, માણસ છે…

સૂર્યવંશીનો પ્રતાપ એનો, માણસ છે,
ભરબપ્પોરે ઢળી પડે ભૈ, માણસ છે…

પૂજાવા ઝટ થયા પાળિયા, માણસ છે,
ટાણે ખોટ્યું પડે, પડે ભૈ, માણસ છે…

– જયંત પાઠક